Czas pożegnania

Ksiądz Piotr pojawił się w naszej szkole w październiku, ale jego obecność i posługa stała się dla wspólnoty czymś wyjątkowym. Ciepło tego kapłana, jego bezpośredniość, a nade wszystko zdolność jasnego ukazywania Bożych prawd przemawiały do wszystkich. Przykłady tej posługi? Dostarczała ich każda wspólna modlitwa poranna. Także wiele ważnych wydarzeń w życiu wspólnoty szkolnej, które przyszło nam przeżyć wspólnie z księdzem Piotrem. Uroczystość przyjęcia lancy ułańskiej – piękna homilia dotycząca istoty współdziałania.  Niepowtarzalne  Msze św.  roratnie – gdy ksiądz Piotr ukazywał sposób działania Ducha św. korzystając z przedmiotów codziennego użytku – suszarki do włosów (niewidoczne działanie powietrza widać po widocznym  ruchu włosów), szybkowara (działa bezpiecznie tylko dzięki zaworowi ciśnienia, człowiek  też musi  wymodlić taki upust pary), gąbki lub drucika do naczyń (wszystko możesz w sobie oczyścić, tylko może  to  kosztować więcej bólu). Wspaniała uroczystość poświęcenia witraża błogosławionych niepokalanek sióstr Ewy i Marty – dzieci usłyszały  przypowieść o szkiełku, które przepuszcza światło tylko pod warunkiem czystości. Niezwykłe katechezy mocno przemawiające do wyobraźni młodych i starszych, ciepło, rozmodlenie, bezpośredniość kapelana pozostawiły w sercach wszystkich wyraźny ślad.

Nic więc dziwnego, że w dniu odjazdu księdza Piotra cała wspólnota szkolna  zebrała się w kaplicy, by wyrazić mu  wdzięczność za posługę, pożegnać i złożyć życzenia  pomyślnej pracy misyjnej w dalekiej Ameryce. A także wyrazić nadzieję kolejnego spotkania…

Każdy uczeń otrzymał podczas tego ostatniego spotkania znak kapłańskiego błogosławieństwa i naukę, by swoje powołanie przyjmować z radością.

Najserdeczniejsze życzenia  zawierała piosenka zaśpiewana przez uczniów podczas pożegnania, której  słowa ułożone zostały przez s. Antonillę, wyrażające błogosławieństwo na nową drogę kapłańskiego życia:

„Jak dobrze nam tu z księdzem było, mijały dni, odpływał czas
 I nadszedł dzień, kiedy żałością pokryły słowa – żegnam was.

Ref. Daleko stąd, posyła cię na inny ląd,
       bo dobrze wie, że jego wola spełni się.

Gdy przyjdzie ci zdobywać góry kamiennych serc, uśpionych dusz,
Wtedy posyłaj myśli w chmury, bo Bóg nad nimi – tuż, tuż, tuż.

Ref. Daleko stąd, posyła cię na inny ląd…

Dlatego dziś żegnając ciebie, życzymy tam owocnych dni,
Niech dobry Bóg użyźnia ziemię i radą zawsze służy ci.

Ref. Daleko stąd, posyła cię  na inny ląd…”

POWRÓT