Śladami bohaterów lektury “Kamienie na szaniec”

01.IMG-20181215-WA0000 (1024x768)

Śladami bohaterów lektury “Kamienie na szaniec”

Wycieczka  klas ósmych – relacja Małgosi Bosek

„Łatwo jest mówić o Polsce, trudniej dla niej pracować,
Jeszcze trudniej umrzeć, a najtrudniej cierpieć.”
(Napis  z celi w Alei Szucha, wyryty przez jednego z więźniów)

            W dniach 12 i 13 grudnia obydwie klasy ósme uczestniczyły w niezwykłej wycieczce, której celem było poznanie historii trzech bohaterów głównych książki Aleksandra Kamińskiego „Kamienie  na szaniec”.

Punkt pierwszy – to gimnazjum im. Stefana Batorego, do którego uczęszczali Rudy, Alek i Zośka. Po  szkole oprowadzała uczennica pierwszej klasy liceum, która barwnie opowiedziała  historię gmachu, szkoły, życia harcerzy i przebieg akcji pod Arsenałem.

Następnie uczniowie  udali się na Aleję Szucha 25, gdzie znajduje się obecnie Mauzoleum Walki i Męczeństwa – tutaj  bowiem  podczas okupacji niemieckiej mieściła się główna siedziba tajnej policji hitlerowskiej – Gestapo. Tutaj bestialsko przesłuchiwano ludzi, którzy czasem nie posiadali żadnych informacji. Tu trafiali tacy, którzy nie wytrzymywali zadawanych  cierpień i tacy, którzy niczego nie wyjawili – do nich należał Jan Bytnar – Rudy.  Powagę miejsca podkreślała etiuda filmowa umieszczona w dawnym przejściu do  gmachu głównego oraz prezentacja  fotografii uśmiechniętych twarzy ludzi, którzy tu znaleźli okrutną śmierć…

Trzeci punkt wycieczki  to zbieg dawnych ulic Bielańskiej i Nalewki  przed budynkiem Arsenału,  miejsce sławnej akcji, która dla  potrzeb konspiracji nosiła kryptonim Meksyk. Tu doszło  do odbicia z rąk hitlerowców 25 więźniów wiezionych  z przesłuchań na Pawiak.  W tej brawurowej akcji w dniu 26 marca 1943 r.  przyjaciele odbili  Rudego. Niestety – w wyniku odniesionych podczas przesłuchań obrażeń – umiera on cztery dni później, podobnie jak  Alek, który postrzelony  został podczas  odwrotu  po akcji. Obaj młodzi ludzie  wykazali się niezwykłą odwagą – każdy młody człowiek  może uczyć się od nich męstwa i heroizmu.

Czwarty punkt  trudnej wycieczki śladami bohaterów lektury to Pawiak. Stare więzienie, w którym Polacy cierpieli od czasów powstania  styczniowego, podczas wojny stało się  miejscem więzienia wielu tysięcy ofiar. Uczniowie poznali historię niezwykłego pomnika w formie drzewa – wiązu, który tutaj pełnił rolę jedynego punktu upamiętniającego uwięzionych – bliscy wywieszali na nim tabliczki z nazwiskami więźniów. Uczestnicy wycieczki mieli także okazję wysłuchać nagrania grypsów – króciutkich listów potajemnie  przesyłanych z więzienia do rodzin. Te kilka słów czyniło na słuchaczach duże wrażenie…

Powązki – to ostatnie miejsce odwiedzane na szlaku bohaterów lektury, którzy tu spoczywają w jednej kwaterze. Duże wrażenie uczynił las krzyży poległych. Na cmentarzu uczniowie zapalili znicze na grobach chłopców, autora książki i poety – Krzysztofa Kamila Baczyńskiego,  po czym odmówili modlitwę w intencji tych bohaterów.

Ta wycieczka wywarła na nich duże wrażenie, przyszła niełatwa refleksja, że oto hasła o potrzebie troski i miłości Ojczyzny  mogą zostać wypełnione tak przejmującą i trudną treścią.

POWRÓT