Szukając Jezusa, czyli przedstawienie “SZATA”

            „Przebili ręce i nogi moje,

            Policzyć mogę wszystkie moje kości.

            A oni się wpatrują, sycą mym widokiem;

            Moje szaty dzielą między siebie

            i losy rzucają o moją suknię.”

                                              Psalm 22, 17-19

Zadanie przygotowania misterium w tym roku przypadło klasom 6a i 6b. Młodzi aktorzy wystąpili  przed publicznością trzykrotnie – w piątek 5 IV dla klas 1-3, w niedzielę 7 IV o  godzinie 12  dla  swoich bliskich i zaproszonych gości, a we wtorek 9 IV dla pozostałych klas. Wówczas  także  wykonane  zostało nagranie i seria  pamiątkowych zdjęć. Emocji –  co zrozumiałe –  było wiele. Ale zacznijmy od początku…

Prolog

Młody  trybun rzymski Marcellus Galio  trafia jako oficer na służbę w Palestynie. Rozpoczyna się  nasza era, w czasie, gdy Jezus z Nazaretu zostaje  skazany na śmierć poprzez  ukrzyżowanie. Arystokrata ma dowodzić oddziałem wykonującym egzekucję. Jest przerażony widząc  bezprawie, jakie dokonuje się na jego oczach. Ale Bóg nie zostawia go w tym stanie. Daje mu swoją niezwykłą odpowiedź…

Szata

W ręce Marcellusa trafia szata ukrzyżowanego Nazarejczyka. Wieczorem w posiadłości Piłata odbywa się uczta. Dochodzi  do kłótni, a gdy Marcellus za namową żołnierzy wkłada  szatę, doznaje szoku, z którego prędko się nie  wyleczy. Odtąd zaczyna się  wielkie poszukiwanie, w którym Marcellusowi  wiernie  towarzyszy oddany sługa i przyjaciel – Demetriusz. Widownia jest świadkiem niezwykłej historii nawrócenia – bowiem szata Chrystusa w cudowny  sposób uwalnia  Rzymianina z  cierpień. Tkanina  staje się  relikwią  i pamiątką po kimś  niezwykłym, ale nawrócenie ujawni coś więcej – tak jak przeczuwał trybun  – odsłania ona inną rzeczywistość. Marcellus bez wahania  wyrusza  na  poszukiwanie śladów  i świadków życia Jezusa – a publiczność podróżuje wraz  nim. Poznaje środowisko, które potrafiło odważnie zmierzyć się z wszechobecną znieczulicą, poznaje ludzi, którym obecność Jezusa odmieniła życie tak jak jemu. Zaczyna rozumieć, że czasem ludzie wcale nie umierają, a tracą swoje życie,  podczas gdy  inni oddając życie  za prawdę – żyją nadal. Śmierć, która prowadzi do życia,  niczym klamra łączy początek z końcem sztuki. W pierwszej scenie umiera Jezus, w  finale Marcellus razem z ukochaną Dianą giną z cesarskiego wyroku.

Scena  w szkole

Na deskach szkolnego teatru z  tym niezwykłym scenariuszem  zmierzyli się uczniowie klas 6a i 6b. Ogromne przedsięwzięcie angażowało ich przez kilka tygodni. Szczególne zadanie spoczęło na odtwórcach głównych  ról: w postać Marcellusa  wcielił się   Bartek Niemiec  z 6a, a jego przyjaciela Demetriusza grał Maciek Kozioł z 6b. Obaj chłopcy znakomicie wywiązali się z tego trudnego zadania.

Od zadania do zadania

Warto jednak podkreślić, że każdy uczeń z obydwu klas ma  swój wkład w  całość pracy. Na liście obsady znajduje się  ponad 40 postaci! Nawet jeśli na scenie widać było kogoś krótko, jego zadanie dotyczyło jeszcze spraw technicznych. To  uczniowie  odpowiadali za  zmianę  scenografii, kurtynę, oświetlenie (zachował się dwustronicowy  grafik zmian oświetlenia w kolejnych scenach!).

To było widać

Warto podkreślić uniwersalną, prostą w wymowie scenografię wg projektu pani Jolanty Friese, a także bogactwo  strojów, które pomogły  dobrać i dopasować siostra Maria Pia oraz pani Anna Urbańska.

Warto posłuchać

Niemało w przedstawieniu  muzyki, co  było zasługą pani Anny Skrzypek, przygotowującej  pieśni z chórem. Sztukę ubarwiły swoim występem także utwory na instrument. Na wstępie przejmujący utwór Szostakowicza w wykonaniu uczennicy Matyldy Kochańskiej i gościnnie występującej z nią pani prof. Brzezińskiej. W  pałacu cesarza Kaliguli utwór  na harfie wspaniale zagrała Oliwia Rozkosz. W tle pojawiły się melodie wykonywane  na starożytnym instrumencie duduk, który pochodzi z Bliskiego Wschodu.  Basia Wojciechowska  zaśpiewała solowy psalm na hebrajską nutę, a melodyjna piosenka o cudzie w Kanie Galilejskiej  stale rozbrzmiewała  na szkolnym korytarzu.

Warto pomyśleć

Autorką scenariusza przedstawienia jest Barbara Skowron. „Szukałam czegoś, co poruszy serca współczesnego odbiorcy. Co przemówi  do moich uczniów, bo im dedykuję swoje przedstawienie.”

Scenariusz  przedstawienia „Szata” powstał w oparciu o powieść historyczną  Lloyda Douglasa pod tym samym tytułem. Amerykański bestseller  pozwalał  spojrzeć na  wydarzenia Paschy i Zmartwychwstania  Jezusa  z nowej perspektywy – okiem  światowca i rzymskiego poganina, dla którego  żydowska kultura i sam Jezus były niezrozumiałą egzotyką.

Wydaje się, że  i dzisiaj ŚWIAT PATRZY  na Historię Zbawienia w podobny sposób. Patrzy na Jezusa  i  Go nie widzi!

 

MISTERIUM „Szata”

adaptacja  powieści historycznej Lloyda Douglasa 

scenariusz i reżyseria Barbara Skowron
scenografia Jolanta Frieze
muzyka, chór Anna Skrzypek
taniec Joanna Dziedzianowicz-Ryttel
stroje Anna Urbańska

OBSADA:
Marcellus  BARTOSZ  NIEMIEC
Demetriusz MACIEJ  KOZIOŁ
Piłat  KUBA   CHEŁMICKI
Paulus BENEDYKT  GRUSZKA
Kaligula BARTOSZ  PROKOP
Diana MARIA  MOSER
Senator Galio JAKUB  WITCZAK
żona  senatora Galio JULIA  MALAWKO
Lucja Galio OLIWIA  ROZKOSZ  /MARTA WILCZYŃSKA
Salome ANNA FRĄCZEK
Kwintus ŁUKASZ BUJNOWSKI
Setnik MATEUSZ MAJEWSKI

Legioniści:  ANDRZEJ WYBORSKI
ŁUKASZ GLONEK
ANTONI CZAJKA
STANISŁAW MAŃK
MICHAŁ SOKÓŁ

Beniamin FRANCISZEK  STACHYRA
Miriam BARBARA  WOJCIECHOWSKA
Rebeka BARBARA  JANIAK
Noemi MATYLDA KOCHAŃSKA
Rachela ANNA  ŁAZAROWICZ
Lidia ALICJA  PEŁKA
Justus KAROL  GWARDYS
Jonatan BŁAŻEJ  TŁACZAŁA
Gospodarz WOJCIECH  ROLA
Roda OLIWIA  ROZKOSZ
Szymon Piotr SZYMON  SKÓRA
Jusuf JAN GAWIŃSKI
Tercja KATARZYNA  ŻEBROWSKA
Marcipor STANISŁAW  ROGUWSKI
Dworzanin PATRYK  WARSZYWKA
Sykstus JAN KRAJEWSKI
Bogaty Żyd ANTONI  JARMOCH
Drwiący Żyd  SZYMON NAGODZIŃSKI
Maryja (pod krzyżem) MARIA  BOSEK
Niewiasty jerozolimskie MARIA BUJKO
MATYLDA JAŹWIEC
ALEKSANDRA ROWICKA
WERONIKA  PŁOŃSKA

Tancerki/ dziewczyny żydowskie  BARBARA  JANIAK
OLIWIA  ROZKOSZ
EMILIA  LIPA
MATYLDA  KOCHAŃSKA
ŁUCJA JAKUBOWSKA
ANNA ŁAZAROWICZ
MARIA BUJKO
MARIA  BOSEK
WERONIKA PŁOŃSKA

Śpiew   oraz pomoc techniczna IWO DRÓŻDŻ

Instrumenty:

wiolonczela:

prof. Olena Brzezińska (gościnnie) i MATYLDA KOCHAŃSKA
harfa OLIWIA  ROZKOSZ

9 kwietnia  2019 r.

Warszawa Kabaty

POWRÓT